Czy w erze GPS-u i Instagrama można zniknąć bez śladu? „Większość z nas postrzega i celebruje naturę jako źródło radości, natchnienia i podziwu. Istnieje jednak inna miara, za pomocą której możemy ocenić jej potęgę, i jest to zdolność dzikiej przyrody do pochwycenia nas zębami, rozszarpania na strzępy i połknięcia tego, co zostanie, z tak bezlitosną skutecznością, że nie ocaleje po nas żaden ślad. Dzięki talentowi Jona Billmana, który posługuje się słowami z chirurgiczną precyzją, «Urwany ślad» ujawnia przed nami przerażającą stronę głuszy” – Kevin Fedarko
Parki narodowe w Stanach Zjednoczonych to miejsca o statusie niemal mitycznym – symbole wolności i obietnice przygody. Jednak mają też mroczniejszą stronę.
Na początku kwietnia 2017 roku Jacob Gray zatrzymał rower przy jednej z dróg prowadzących przez gęste lasy Parku Narodowego Olympic w stanie Waszyngton – i zniknął. Jakby rozpłynął się we mgle. Żadnych świadków, żadnego tropu. Jego historia nie jest wyjątkiem: co roku w amerykańskiej głuszy giną setki, może tysiące ludzi. Ile dokładnie? Nikt nie wie.
W poszukiwaniach pomagają helikoptery, psy tropiące i wolontariusze, ale równie często szczęśliwy traf. Mimo to wiele spraw nigdy nie znajduje rozwiązania. Wtedy pojawiają się teorie spiskowe: od porwania przez Wielką Stopę przez przejście do innego wymiaru do interwencji UFO.
Jon Billman tygodniami przemierzał bezdroża razem z rodziną Jacoba Graya, przede wszystkim z jego ojcem – ekscentrycznym surferem z Santa Cruz, który nie potrafi przestać szukać syna. Z tej podróży powstała opowieść o nadziei i rozpaczy oraz o rodzicielstwie, które nigdy się nie poddaje.
„Urwany ślad” to czołówka literatury faktu poświęconej tematyce spotkania człowieka z przyrodą, można ją postawić obok dzieł Jona Krakauera, Petera Matthiessena i Bruce'a Chatwina. A także obok Stephena Kinga, bo jest w niej i horror. Napisana z powściągliwym współczuciem, zabierze czytelnika głębiej w głuszę, niż spodziewał się zabrnąć, po czym złamie mu serce. – Peter Nichols
(Opis pochodzi od wydawcy).
$12.93
Urwany ślad—
$12.93
Informacje o produkcie
Wysyłka i zwroty
Description
Czy w erze GPS-u i Instagrama można zniknąć bez śladu? „Większość z nas postrzega i celebruje naturę jako źródło radości, natchnienia i podziwu. Istnieje jednak inna miara, za pomocą której możemy ocenić jej potęgę, i jest to zdolność dzikiej przyrody do pochwycenia nas zębami, rozszarpania na strzępy i połknięcia tego, co zostanie, z tak bezlitosną skutecznością, że nie ocaleje po nas żaden ślad. Dzięki talentowi Jona Billmana, który posługuje się słowami z chirurgiczną precyzją, «Urwany ślad» ujawnia przed nami przerażającą stronę głuszy” – Kevin Fedarko
Parki narodowe w Stanach Zjednoczonych to miejsca o statusie niemal mitycznym – symbole wolności i obietnice przygody. Jednak mają też mroczniejszą stronę.
Na początku kwietnia 2017 roku Jacob Gray zatrzymał rower przy jednej z dróg prowadzących przez gęste lasy Parku Narodowego Olympic w stanie Waszyngton – i zniknął. Jakby rozpłynął się we mgle. Żadnych świadków, żadnego tropu. Jego historia nie jest wyjątkiem: co roku w amerykańskiej głuszy giną setki, może tysiące ludzi. Ile dokładnie? Nikt nie wie.
W poszukiwaniach pomagają helikoptery, psy tropiące i wolontariusze, ale równie często szczęśliwy traf. Mimo to wiele spraw nigdy nie znajduje rozwiązania. Wtedy pojawiają się teorie spiskowe: od porwania przez Wielką Stopę przez przejście do innego wymiaru do interwencji UFO.
Jon Billman tygodniami przemierzał bezdroża razem z rodziną Jacoba Graya, przede wszystkim z jego ojcem – ekscentrycznym surferem z Santa Cruz, który nie potrafi przestać szukać syna. Z tej podróży powstała opowieść o nadziei i rozpaczy oraz o rodzicielstwie, które nigdy się nie poddaje.
„Urwany ślad” to czołówka literatury faktu poświęconej tematyce spotkania człowieka z przyrodą, można ją postawić obok dzieł Jona Krakauera, Petera Matthiessena i Bruce'a Chatwina. A także obok Stephena Kinga, bo jest w niej i horror. Napisana z powściągliwym współczuciem, zabierze czytelnika głębiej w głuszę, niż spodziewał się zabrnąć, po czym złamie mu serce. – Peter Nichols
